ΥΠΕΚΑ, 03.11.14 :
Ο Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννης Μανιάτης, συναντήθηκε την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου με την Πρέσβη του Ισραήλ στην Ελλάδα, Irit Ben-Abba, η οποία ανέλαβε τα καθήκοντά της τον περασμένο Αύγουστο.
Κατά την συζήτηση τέθηκαν επί τάπητος θέματα ενεργειακού ενδιαφέροντος. Η κ. Ben-Abba ενημέρωσε για τις τελευταίες εξελίξεις στο Ισραήλ κυρίως όσον αφορά στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων Ταμάρ και Λεβιάθαν.
ΥΠΕΚΑ, 22.10.14:
Συνάντηση με εφοπλιστές που δραστηριοποιούνται στην μεταφορά Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (LNG) πραγματοποιήθηκε χτες το απόγευμα στο ΥΠΕΚΑ, με πρωτοβουλία του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννη Μανιάτη.
Στη συνάντηση συζητήθηκαν θέματα που άπτονται των πρωτοβουλιών του ΥΠΕΚΑ για την ενίσχυση της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού τόσο της χώρας, όσο και των κρατών-μελών της Ε.Ε στο σύνολο τους, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα των γεωπολιτικών προκλήσεων όπως διαμορφώθηκαν το τελευταίο διάστημα. Παράλληλα, εξετάστηκαν τα νέα δεδομένα που θα προκύψουν για το ενεργειακό κόστος στη Ναυσιπλοΐα, από την χρήση Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου ως καυσίμου πλοίων (LNG Bunkering).
MOSCOW, December 18 (Itar-Tass) - Gazprom was considering plans for constructing a network of CNG filling stations along the ground section of the South Stream pipeline, Gazprom Export’s chief specialist Yevgeny Pronin told Creon Energy’s conference CNG 2013.
“We do not discount the possibility of a gas filling system along South Stream, along its coastal section,” Pronin said, adding Gazprom may make up 15 billion cubic metres on the European market of gas engine fuel that may reach 45 billion cubic metres by 2020.
Γιατί δεν έχει γεμίσει η Ευρώπη ηλεκτρικά και υδρογονικά
αυτοκίνητα προς όφελος του περιβάλλοντος και όλων μας; Υπάρχουν πολλοί
λόγοι αλλά ένας είναι η έλλειψη σταθμών ανεφοδιασμού. H δε έλλειψη αυτή
οφείλεται στην έλλειψη πελατών … Για να σπάσει ο φαύλος κύκλος η ΕΕ και
το ΕK προωθούν κανόνες που θα καταστήσουν υποχρεωτική τη δημιουργία
τέτοιων σταθμών στα κράτη μέλη μέχρι το 2020. Στο χάρτη μας δείτε τις
υποδομές που υπάρχουν σήμερα σε κάθε κράτος μέλος.
Το ιδιοκτησιακό καθεστώς του τερματικού είναι το
καθοριστικότερο από τα στοιχεία του σχεδιασμού, στο οποίο θα έπρεπε με
περισσή φροντίδα και επιμέλεια να επικεντρώνονταν οι εκπονούντες την
πολιτική μας
Μετά την ανακάλυψη υδρογονανθράκων στην Κυπριακή ΑΟΖ και ειδικά φυσικού
αερίου σε εμπορεύσιμες ποσότητες, ήταν πολύ φυσικό η προσοχή να στραφεί
προς την ανάγκη για σχεδιασμό μιας ενεργειακής πολιτικής, που κορωνίδα
θα είχε την ανέγερση ενός τερματικού σταθμού υγροποίησης του αερίου,
ώστε η μεταφορά και εμπορία του να καθίσταται δυνατή και στις χώρες της
Ασίας και Άπω Ανατολής, όπου οι τιμές πώλησης είναι συνήθως υψηλότερες
από αλλού, λόγω μεγέθους ζήτησης.
«Πρέπει να στραφούμε προς την ανατολική Μεσόγειο»,
σχολίασε πρόσφατα σε συνάντηση ο Valery Yazev, πρόεδρος της Ρωσικής
Ένωση Φυσικού Αερίου. Ο κ. Yazev κάλεσε τις ρωσικές επιχειρήσεις να μην
ακολουθήσουν στην κούρσα που άρχισαν οι αμερικανικές επιχειρήσεις για να
μην παγιδευτούν στην αξιοποίηση μη οικονομικών κοιτασμάτων, όπως εκείνα
σε σχιστόλιθο.
Τα κοιτάσματα που απομένουν, σχολίασε «είναι πλέον πολύ κοντά στον
Αρκτικό Κύκλο και η παραγωγή τους είναι εξαιρετικά ακριβή». Σχολίασε,
επίσης, πως «η μεταφορά του αερίου προς τις αγορές αποτελεί μεγάλο μέρος
του κόστους παραγωγής», πέρα από το γεγονός ότι είναι δύσκολη αυτή η
μεταφορά. Τα σχόλια αυτά έγιναν στο πλαίσια συζήτησης, όταν ο κ. Yazev
ρωτήθηκε για τις προοπτικές της ανατολικής Μεσογείου.
Το τερματικό υγροποίησης προβλέπω ότι δεν θα περατωθεί προ
του 2022 και εν τω μεταξύ το κόστος ανέγερσης θα πρέπει να καταβάλλεται
κατά μέγιστο μέρος από μια πολύπαθη οικονομικά Κυπριακή Δημοκρατία
Όλοι με μια φωνή αναφέρονται στην ανάγκη ανέγερσης στο Βασιλικό
Τερματικού Υγροποίησης του Φυσικού Αερίου που βρίσκεται στην Κυπριακή
ΑΟΖ (και κατ’ ευχήν και στην ΑΟΖ του Ισραήλ), ώστε η Κύπρος να καταστεί
«Ενεργειακός Κόμβος» διαμετακόμισης αερίου από τη λεκάνη της Λεβαντίνης
προς την Ευρώπη και τις χώρες της Άπω Ανατολής και της Ασίας. Όλοι,
μάλιστα, αναφέρονται και με ένα είδος «αφελούς υπερηφάνειας» και στο
τεράστιο κόστος της απαιτούμενης επένδυσης για την ανέγερση του
τερματικού (10δις για μια γραμμή παραγωγής, 15δις για δύο γραμμές και
ούτω καθεξής), λες και θα κτίσουμε σύγχρονο Παρθενώνα και τα ποσά αυτά
θα τα βρέξει για μας ο ουρανός.