Ο Κόλπος του Μεξικού έχει τη φυσική ικανότητα να καθαρίζεται από μόνος
του, ακόμη και μετά από μια τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή, όπως η
πετρελαιοκηλίδα που προκλήθηκε από τη φονική έκρηξη στην εξέδρα άντλησης
Deepwater Horizon, το 2010. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν ερευνητές από
το πανεπιστήμιο του Τενεσί, οι οποίοι παρουσίασαν τα αποτελέσματα της
μελέτης τους σε συνέδριο της αμερικανικής ένωσης χημικών.
Σύμφωνα με τον καθηγητή περιβαλλοντικής βιολογίας Τέρι Χέιζεν, ο οποίος
παρουσίασε τα συμπεράσματα της ομάδας του, το μεγαλύτερο τμήμα της
πετρελαιοκηλίδας εξαφανίστηκε λίγες εβδομάδες αφότου συνεργεία
κατόρθωσαν να «σφραγίσουν» τη διαρροή, στις 15 Ιουλίου του 2010, χάρη σε
μικροοργανισμούς που έχουν την ιδιότητα να διασπούν το πετρέλαιο.
Σε συνέχεια της αρθρογραφίας μου που εστιάζεται κυρίως στις υποδομές
που απαιτούνται για την ελαχιστοποίηση των ατυχημάτων στις εξέδρες
πετρελαίου, στο παρόν άρθρο θα αναφερθώ σε περισσότερα τεχνικά στοιχεία,
προκειμένου να αντιληφθούν οι αναγνώστες «πώς ακριβώς γίνονται τα λάθη
και ποιοι φταίνε για τα μεγάλα ατυχήματα». Παράλληλα, θα προσπαθήσω να
απαντήσω στα σχόλια των αναγνωστών που αναρτήθηκαν στις προηγούμενες
δημοσιεύσεις μου. Ένα θέμα, όχι δύσκολο στις απαντήσεις, αλλά στην
έκταση που θα απαιτήσει, αφού θα χρειαζόταν να "μπούμε" σ’
επιστημοσύνες, μάλλον κουραστικές και δυσνόητες για τη πλειονότητα.
